و عزم استوار ، و گرايش به زينت‌هاى موقّت ، و عدم تسليم و اطاعت محض در برابر رسول الله ، برندارند ؛ عاقبت امرشان ، همان گوساله‌پرستى ، و پيروى از سامرىّ امّت شده ، و در بيابان بيت المقدس چهل سال ويران و سرگردان خواهند ماند . و مهر ذلّت و مسكنت برايشان زده مىشود . [ قرآن با خطاب به بنى إسرائيل زمان رسول الله مؤاخذهء عمل پيشينيان را از آنها مىكند ] قرآن كريم ، بنى إسرائيل زمان پيغمبر را مخاطب قرار داده ؛ و آنان را به أفعال آباء و أجداد و اسلافشان كه قريب دو هزار و پانصد سال از آن مىگذشته است ، توبيخ مىكند . مثل نجات دادن از غرق و هلاكت در رود نيل ؛ و مثل درخواست كردن آنها رؤيت خدا را از حضرت موسى ، و مبتلا به صاعقه شدن ؛ و مثل عدم شكيبائى براى غذاى يكنواخت ، و درخواست سير و پياز و عدس نمودن ؛ و مثل مؤاخذهء از كشتن كس را ، و كتمان آن قتل را تا به‌وسيله ذبح بقرهء صفراء ، و جريان دنبال آن ، قاتل مشخّص شد . وَ إِذْ فَرَقْنا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْناكُمْ وَ أَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ . « 1 » ( و اى بنى إسرائيل ! ياد بياوريد زمانى را كه ما دريا را براى شما شكافتيم ؛ و شما را نجات داده و به سلامت عبور داديم . و در برابر چشمان شما ، و ديدگاه شما ، آل فرعون و دار و دسته و پيروان او را غرق نموديم ! ) وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ . « 2 » ( و اى بنى إسرائيل ! ياد بياوريد زمانى را كه گفتيد : اى موسى ! ما إيمان به خدا از گفته تو نمىآوريم ، مگر آنكه خدا را آشكارا ديدار كنيم ! پس در آن حال شما را صاعقه درگرفت ؛ و شما نظاره مىنموديد ! ) وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ . « 3 »

--> ( 1 ) آيهء 50 ، از سورهء 2 : بقره . ( 2 و 3 ) - به ترتيب آيات 55 و 61 از سورهء 2 : بقرة .